Home / Uncategorized / ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ – Η ΞΥΝΗ ΓΕΥΣΗ ΠΟΥ ΓΛΥΚΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ – Η ΞΥΝΗ ΓΕΥΣΗ ΠΟΥ ΓΛΥΚΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

01_resized

Τα εσπεριδοειδή κατέχουν ξεχωριστή θέση στο μεσογειακό κήπο και ειδικά στη χώρα μας. Τα είδη των εσπεριδοειδών που συναντάμε είναι η λεμονιά, η πορτοκαλιά, η μανταρινιά, το κίτρο, το γκρέιπ φρούτ , το κούμ κουάτ και η νεραντζιά. Στη χώρα μας, λόγω των γεωγραφικών εναλλαγών, υπάρχουν περιοχές που ειδικεύονται σε μόνο μια καλλιέργεια, όπως στηa Λακωνία και την Αργολίδα με τις πορτοκαλιές, τη Χίο την Κορινθία και την Κρήτη με τις μανταρινιές, τα Επτάνησα με το κουμ κουάτ, την Κορινθία, το Αίγιο, τα Χανιά, την Άρτα με τις λεμονιές.

Τα ξινόδενδρα χρησιμοποιούνται πολύ στη σύγχρονη κηποτεχνία, δίνοντας ξεχωριστή αίσθηση στους κήπους, συμβαδίζοντας με τη διαφορετική αισθητική που μπορεί να έχει κάθε κήπος και ξεφεύγοντας από τη νοοτροπία του περιβολιού.

 

Η λεμονιά

Η λεμονιά μπορεί να φτάσει σε ύψος ακόμα και τα 5 μέτρα, τα κλαδιά της έχουν αγκάθια και τα άνθη της είναι λευκά και αρωματικά. Η περίοδος ανθοφορίας της, ανάλογα με την ποικιλία και την τοποθεσία, κυμαίνεται από τις αρχές Μαΐου έως και τα τέλη Αυγούστου. Οι καρποί της έχουν σχήμα ωοειδές με μυτερές άκρες.

Οι λεμονιές προτιμούν ηλιόλουστες τοποθεσίες, θα ήταν ιδανικό να είναι προστατευμένες από τον βοριά παρόλο που αντέχουν έως και -5 βαθμούς Κελσίου.

Σχετικά με την περιποίησή τους, οι λεμονιές χρειάζονται πολύ νερό και είναι αναγκαίο να στεγνώνει το χώμα μεταξύ των ποτισμάτων, επίσης καλό θα ήταν να μην γίνεται βαθύ σκάλισμα γύρω από τον κορμό τους διότι έχουν επιφανειακό ριζικό σύστημα. Το κλάδεμα της λεμονιάς γίνεται από τα τέλη Ιανουαρίου έως και τα μέσα Μαρτίου, πάντα έχοντας υπ’όψιν μας τους παγετούς του Μαρτίου. Τον Ιούνιο καλό είναι να γίνεται ένας καθαρισμός των λαίμαργων βλαστών, που είτε έχουν φύγει σε ύψος είτε έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό της κόμης του δένδρου.

Ο καρπός της λεμονιάς χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμού για ρόφημα, χυμού για μαγειρική, για λικέρ, μαρμελάδα ή ακόμα και για φρούτο. Επίσης χρησιμοποιείται σε εκπαιδευτικά πειράματα χημείας λόγω της οξύτητάς του, καθώς περιέχει 5% κιτρικό οξύ και με ph 2 μέχρι 3.

 

Πορτοκαλιά

Η πορτοκαλιά, όπως και σχεδόν όλα τα εσπεριδοειδή έχει καταγωγή από την Ινδία και την Κίνα, το όνομά της φημολογείται πως το απόκτησε από Πορτογάλους θαλασσοπόρους. Οι κλιματικές ανάγκες της πορτοκαλιάς είναι παρόμοιες με αυτές της λεμονιάς, έχει δείξει καλύτερη αντοχή στον παγετό, ιδίως όταν το έδαφος κάτω από το φύλλωμά της είναι καθαρό χωρίς ζιζάνια. Το μέγιστο ύψος που μπορεί να φτάσει μια πορτοκαλιά είναι τα 7 μέτρα, τα κλαδιά της έχουν την ικανότητα να είναι ελαστικά και να αντέχουν το βάρος των καρπών της. Η περίοδος ανθοφορίας είναι από τέλη Απριλίου έως και τέλη Ιουνίου ανάλογα την ποικιλία και την περιοχή. Από τα άνθη αυτά δένονται καρποί σε μικρό ποσοστό, περίπου 10 άνθη για 1 καρπό και τα υπόλοιπα πέφτουν. Η ανθοφορία της γίνεται μια φορά τον χρόνο και κρατάει 5-7 εβδομάδες,

Μερικές από τις ποικιλίες πορτοκαλιάς είναι : Βαλέντσια, Μέρλιν, Άρτας, Σαγκουίνι κ.α.

 

Μανταρινιά

Οι μανταρινιές είναι δένδρα σχετικά μικρότερα από τις λεμονιές και τις πορτοκαλιές, ενώ μερικές μανταρινιές έχουν αγκάθια στα κλαδιά τους. Οι καρποί της μανταρινιάς, όπως και όλων των ξινών, είναι πλούσιοι σε βιταμίνη Α, Β και C. Προτιμά εδάφη γόνιμα και με καλή στράγγιση, η ποιότητα του νερού όταν δεν ποτίζουμε με νερό δικτύου πρέπει να είναι καλή και το φυτό προστατευμένο από τον βοριά. Οι πιο διαδεδομένες ποικιλίες είναι η κλημεντίνη, το ένκορ, και η ποικιλία της Χίου. Όσον αφορά την ποικιλία κλημεντίνη, καλό θα ήταν να είναι τα δένδρα φυτεμένα μακριά από άλλες ποικιλίες μανταρινιάς ή άλλα εσπεριδοειδή. Ο λόγος είναι πως λόγω της επικονίασης υπάρχει η πιθανότητα οι καρποί που θα ωριμάσουν να έχουν κουκούτσια.

Θα πρέπει να προσέχουμε τους εχθρούς των εσπεριδοειδών όπως είναι ο φυλλοκνίστης , ο τετράνυχος, η μύγα Μεσογείου κ.α. Όσον αφορά την προσβολή δένδρων από φυλλοκνίστη, καλό θα ήταν να μην ποτίζουμε υπερβολικά και να κάνουμε συχνό κορυφολόγημα στις άκρες των βλαστών. Για τη μύγα Μεσογείου μπορούμε να τοποθετήσουμε ειδικές παγίδες με βιολογικά σκευάσματα στη μέση της κόμης του δένδρου και να ανανεώνουμε το σκεύασμα ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Καλό θα ήταν να είμαστε πολύ προσεκτικοί στη χρήση φυτοφαρμάκων για τα δένδρα αυτά, και καλά ενημερωμένοι για τις συνέπειες που έχουν σε εμάς και το περιβάλλον μας. Θα ήταν αρκετό να προσπαθήσουμε με ήπιους τρόπους να απολαύσουμε την ξινή-γλυκιά γεύση των εσπεριδοειδών.

Bοx

Για προηγούμενη αρθρογραφία, επισκεφτείτε το νέο μας site www.greenplus.gr, ή επικοινωνήστε μαζί μας στο 210-6645944, ή στο info@greenplus.gr